logo

Alles begint bij.. De Kouter-basis

OVERLIJDEN MEESTER ANTOINE CHRISTIAENS
(16 aug 1946-25 okt 2020)
Onlangs overleed onze oud-collega Antoine Christiaens.
Dit overlijden grijpt ons schoolteam erg aan. In de Koutkrant van november 2020 brengen we een eerbetoon aan onze collega. Hieronder lees je alle teksten van collega’s en oud-collega’s.

Meester Antoine was een duizendpoot die zich op vele terreinen inzette voor de kinderen, de collega’s, de ouders, … op onze school. Zelfs na zijn pensioen bleef hij de school nabij, was inspirator voor zovele musicals en volgde het reilen en zeilen van de school op de voet mee tijdens de vergaderingen van de schoolraad.
Met een aantal getuigenissen van leerkrachten en oud-collega’s willen we dankbaar terugblikken op de inzet van Antoine als mens en leerkracht.
We wensen zijn vrouw Gaby, kinderen en kleinderen veel sterkte bij dit afscheid.”


“Toen ik destijds mijn intrede deed in de basisschool van de Koevliet stelde ik snel vast dat Antoine een geknipte meester was voor de jongsten van onze school. Hij vierde toen al zijn creativiteit bot door zijn talrijke bordtekeningen, zijn gave van het vertellen en zijn overgave waarmee hij de kinderen zich muzikaal liet uitleven.
Zijn hele loopbaan als onderwijzer zette Antoine zich gepassioneerd in voor de kinderen van zijn klasje, maar tevens dacht hij immer in functie van zijn school. Niemand die kan vergeten hoe hij jarenlang de grote bezieler was van de jaarlijkse musical of hoe hij een paar maal met succes een schoollied schreef. Met een zelden geziene goesting en gedrevenheid nam Antoine dit alles ter harte en daar genoot hij van met volle teugen.
Na zijn pensioen kon hij het alvast wat rustiger aan doen, niks was minder waar. Antoine spreidde met niet minder goesting zijn brede waaier aan interesses nog intenser uit en genoot er tenvolle van die te delen met anderen, hierin telkens gesteund door zijn positief ingestelde echtgenote Gaby.
Zijn bijdrage aan de telkens geslaagde openluchtklassen met de zorgvuldig voorbereide natuurexploraties werd fel gesmaakt door de kinderen en de collega’s. Met kennis van zaken wist hij iedereen te boeien,waarbij hij wel verlangde dat niks de leerlingen ontging.
Jarenlang mochten wij, als collega’s van het zesde leerjaar, Antoine na zijn pensioen inschakelen  om de leerlingen en ook ons in te wijden in de verscheidenheid van teken- en schildertechnieken. Wat een luxe voor ons om op zo’n oud-collega beroep te kunnen doen! Zo kwam hij nog heel vaak in zijn intussen fel geëvolueerde school terecht.
Nadien bleef ‘meester Antoine’ tot zelfs in dagen van ziekte een vriendelijk man, altijd openstaand voor een klapke, met oprechte interesse voor de gewezen collega’s en jongere leerkrachten en voor de initiatieven waarmee ze uitpakten.”


“Antoine zal ik me herinneren als een aangename, behulpzame, creatieve, welbespraakte, begeesterende, krachtige, fantasierijke, moedige en inspirerende collega.”


“Ik heb Antoine vooral leren kennen als regisseur van de musicals voor onze schoolfeesten.
Hij was ook degene die het scenario schreef.
Bij een eerste samenkomst vertelde hij in grote lijnen hoe het verhaal en de personages er gingen uitzien. Met zijn enthousiasme had hij ons meteen mee. Zonder namen te noemen konden wij er onmiddellijk onze rol uithalen.
De vele repetities nam hij met veel ernst ter harte. Als een professional gaf hij ons de juiste tips en richtlijnen. Ook het decor, de kledij, de belichting, de muziek kwamen dankzij hem tot een mooi geheel op het podium. Maar wij hebben ons vooral enorm geamuseerd, voor en achter de schermen. Na elke voorstelling konden we genieten van zijn appreciatie.
Ik ben er zeker van dat vele kinderen, leerkrachten en ouders mooie herinneringen hebben aan de vele optredens.”


“Meester Antoine,
Heb jij hem gekend?
Zat je bij hem in het eerste leerjaar? Op de Koevliet?
Dan herinner je je vast nog de Plukverhaaltjes die hij voorlas in de kring, zo knus…
Hoe je je eerste communie deed, en de meester daarbij ineens heel ernstig gekleurde kaarten in de lucht stak om te tonen dat je aan de beurt was. Het moest goed zijn!
Hoe hij je meenam naar Buggenhoutbos of wandelde naar de Blauwe Kuip, naar de Nieuwdonk,door de Zeelse velden….
Hij kende de vogeltjes, de bloemen, en vertelde ook op bosklassen honderduit …een echte natuurvriend was hij.
Zat je niet bij hem?
Toch veel kans dat hij je deed dansen, dromen of zingen op één van zijn  liedjes.
Het schoollied zongen we zo vaak allemaal samen, meester Antoine maakte de Kouter echt super-tof…
Achteloos schudde hij versjes uit zijn mouw, over tovenaars, speelgoed, diertjes….alsof hij die gedichtjes zomaar uit zijn vijvertje thuis kon vissen…
De musicals groeiden vanuit Antoines dromen uit tot echte grandioze voorstellingen. Meer dan eens zagen we onze kinderen op de speelplaats stukjes naspelen. Van ‘De koning is jarig’, ‘De zonnesteen’, ‘Shindango’, ‘Gouden lepeltjes van Popalië’….te veel om op te noemen. Kinderen werden beertjes, averechtse kaboutertjes, griezels …en genoten van hun optreden.  Met ‘Sint-Ludgerus’ mobiliseerde hij half Zele, ongezien was dat! Zelfs na zijn pensioen bleef Antoine jaren geëngageerd…Daarbij was geen moeite te groot, het ‘theatercollectief De Kouter’ moest perfect gekleed zijn, ook de attributen moesten af zijn, het decor, licht en geluid… het werd vaak laat…
Antoine leerde zelf tekenen en schilderen bij Were Di. Tijdens tekenlessen werden onze zesdeklassers op hun beurt door hem ingewijd in de wereld van lijn, vorm, kleur. Als enthousiaste artiest gaf hij ook dit talent weer door.
Zoveel gezellige babbels hadden we in het koffielokaal, wat plagen en grappen hoorde er vaak bij.
Maar ook de wijze uitspraken van Antoine blijven bij…hij kon als geen ander je aan het denken zetten.
In de rusthuizen en in de bib bleef hij een graag geziene vrijwilliger. Met de verhalen die hij voorlas bleef hij kinderen en ouderen meenemen naar een andere wereld, het was voor hen een zalige tijd.
We hadden het geluk Jorden, Lander en Charlotte op onze school te zien groot worden.
Wat gingen ze over de middag of na school graag langs bij opa en oma…
Het is zo droevig dat dat nu niet meer kan, we beseffen hoe erg hij gemist wordt…
We vergeten hem nooit,
’t was een crème van een meester.”


Antoine was eerlijk en rechtvaardig, kon niet tegen onrecht.
Hij ging op de bres staan en trok de kar voor al zijn collega’s, zonder enige vorm van eigenbelang. Dank Antoine voor uw grote collegialiteit.


Ook ik had het geluk enkele jaren met Antoine te mogen samenwerken toen ik les gaf in 1/2.
De eerste communie was het topmoment.
Schrijven was een grote passie van Antoine : verhaaltjes voor kinderen, sprookjes, gedichtjes, liedjes, …
Ooit schreven we samen een gebedenboekje voor de kinderen van de eerste graad.
Antoine vond telkens de juiste woorden, in een mum van tijd.
Het was altijd zo AF , daar kon ik echt niet aan tippen!
Dank je wel, Antoine, voor je begeestering en enthousiasme bij wat je deed!
We denken aan jou terug als een talentvol man met een overvloed aan creativiteit.
Dank om wie je was en wat je voor ons mocht betekenen.

Categorieën
Laatste artikels
Alles bekijken